Tytuł: Potępiony 2
Autor: Szynter Aneta
Tagi:
Epoka:
Idziesz dłudim, podświetlonym tunelem,
podłoga jednostajnie faluje.
Od razu z twoim pojawieniem,
na ścianach obraz się maluje.
Za nim następny, aż do końca tunelu,
to zdjęcia z każdego dnia twojego życia.
Na jednym z nich widzisz babcię w fotelu,
analizujesz istotę twojego bycia.
Jakim człowiekiem byłeś,
czy potrafiłeś kochać?
Co dobrego dla innych uczyniłeś,
czy umiałeś bliskich miłować?
Marszczysz czoło, przygryzasz usta,
kiedy na zdjęciu źle wyszedłeś.
Patrzysz dalej - ściana pusta,
to moment, kiedy się zabiłeś.
Nie myślałeś wtedy o nikim,
matkę, żonę opuściłeś.
Żyją teraz w smutku wielkim,
gdyż to ty stchórzyłeś.
Wyrządziłeś bliskim krzywdę,
a teraz szukasz świetęgo spokoju?
Nie odnajdziesz świętą windę,
ani zacisznego pokoju.
Już na wieki,
będziesz się tułał po świecie.
Masz ciężkie powieki,
lecz do końca będziesz oglądał to złe zdjęcie.
Losowe utwory:
błędny rycerz
na ślepym rumaku
w pordzewiałej
przył... Więcej
Boże! czemuś mnie stworzył? Jestem przecież tylko martwą ... Więcej
Ciężko jest mi we wnętrzu
W rezultacie chce uciec
W id... Więcej
Niczym liście
Wiatrem gnane
Opadłe z drzew
Tańczą z... Więcej
na morzach nocy odpływ szumi pianą jak w szkło w pustkę sre... Więcej
